ரஹஸ்யத்ரயம்

 ஸ்ரீ:

ஸ்ரீமத்யை கோதாயை நம:

ஸ்ரீமதே இராமனுசாய நம:

ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:
ஸ்ரீமத்  வரத குரவே நம:

திருமாமகள் கேள்வனானய், ஸ்ரீ வைகுண்டாதிபதியான ஸர்வேஸ்வரன், ஸ்ரீ வைகுண்டத்திலே, நித்ய முக்தர்களுக்கு [நித்யர் - ஸம்ஸாரமாகிற  லீலா விபூதியிலே ஒரு நாளும் பிறவாதவர்கள், முக்தர் - ஸம்ஸாரத்தில் இருந்து அவனது திருவருளாலே விடுபட்டு மோக்ஷத்தை அடைந்தவர்கள்] பரமானந்ததை விளைவித்துக் கொண்டு, ஸேவை ஸாதிக்கிறான். இப்படி இருக்கச் செய்தே, அந்த நித்ய முக்தர்களைப் போலே, இந்நிலவுலகத்தில் வாழும் நமக்கும் அவ்வெம்பெருமானை அநுபவிக்க ப்ராப்தி (உரிமை) இருக்கச் செய்தேயும், நாம் அதை இழந்து கிடக்கும் தன்மையை நோக்கி, மிகவும் வருத்தப்பட்டு, "சாலப் பல நாள் உகந்து உயிர் காப்பான்" என்கிறபடியே சேதனர்களான ஜீவாத்மாக்களுக்கு ப்ரளய ஆபத்து வந்த போது  காப்பாற்றி, அவர்களுக்கு சரீரத்தையும், இந்த்ரியத்தையும் கொடுத்தருளினான். மேலும், சேதனர்கள் தவறான வழியில் செல்லாதபடி, நித்யமாய், ஒரு புருஷனாலே சொல்லப்படாததாய், ஸ்வத ப்ரமாணமாய் விளங்குகின்ற வேதத்தைக் கொடுத்தருளினான். வேதம் மட்டுமின்றி, அதை ப்ரகாஸப்படுத்துகிற, அதன் அர்த்ததை விளக்குகிற இதிஹாஸம், புராணம் மற்றும் ஸ்ம்ருதிகளையும் கொடுத்தருளினான். இதனையே "முனிவரை யிடுக்கியும் முந்நீர் வண்ணாயும் வெளியிட்ட சாஸ்த்ர தாத்பர்யங்கள்" என்கிறார் அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார். வேதத்தை தான் நேரே ப்ரம்மாவுக்கு கொடுத்தருளினது மட்டும் இன்றிக்கே, ரிஷிகளான முனிவர்கள் மூலமாக வேதத்தின் உபப்ரம்மணங்களான மற்றைய சாஸ்த்ரங்களை வெளியிட்டருளினான் *கலைகளும் வேதமும் நீதி நூலும் .... நீர்மையினால் அருள் செய்து * என்கிறபடியே.

இங்கு ஒரு ஸந்தேஹம் தோன்றும். புருஷோத்தமனான எம்பெருமான், நம்மை கண்டு ஏன் இறக்கம் கொள்ள வேண்டும்? இதற்கு *உன் தன்னோடு உறவேல் நமக்கிங்கு ஒழிக்க ஒழியாது* எனப் பாடவல்ல நாச்சியார் அருளியபடி, எம்பெருமானுக்கு ஜீவர்கள் மேல் இருக்கும் ஸ்வாமித்வமே {ஸ்ரீமந் நாராயணன் - ஸ்வாமி; ஜீவர்கள் - அவனுடைய சொத்து;ஸ்ரீமந் நாராயணன்  -சேஷி, கைங்கர்யம் ஏற்றுக் கொள்ளுபவன்,  ஜீவர்கள் - சேஷபூதர்கள், அவனுக்கு கைங்கர்யம் பண்ணுகிறவர்கள்}, இப்படி க்ருபையை பிறப்பிக்கச் செய்யும்.

ஆனாலும், அவ்வேதத்தை அதிகரித்து, அதன் வழி நடந்து, அதன் அர்த்த விஷேசங்களைப் புரிந்து கொண்டு எம்பெருமானை அடைவது மிகவும் கடினமாகையாலே, அதன் ஸாரமாகிற ரஹஸ்யத்ரயதையும் ப்ரபலப்படுத்தியருளினான்.

இந்த ரஹஸ்யத்ரயம் என்றால் என்ன? - கீழில் காட்டப்படுகின்ற மூன்றேயாகும்.

1. திருமந்த்ரம்
2. த்வயம்
3. சரம ஸ்லோகம்

இம்மூன்று ரஹஸ்யங்களை யார் யாருக்குச் சொன்னது என்பது நமக்குத் தெரிந்தால், இதனுடைய ஏற்றம்/பெருமை புரியும். திருமந்த்ரத்தை, ஸ்ரீ பதரிகாச்ரமத்திலே, ஸ்ரீமந் நாராயணனான எம்பெருமான் நர-நாரணர்களாய், ஆசார்ய சிஷ்ய வடிவையெடுத்து, ப்ரகாசப்படுத்தினான். த்வயத்தை ஸ்ரீவிஷ்ணு லோகத்திலே, பிராட்டிக்கு உபதேஸித்தருளினான். சரம ஸ்லோகத்தை அர்ஜுனனுக்கு, திருத்தேர் தட்டிலே உபதேஸித்தருளினான்.

ஸகல வேதத்தின் ஸாரமாகிற இந்த ரஹஸ்யத்ரயத்தையும், ஸமாச்ரயண காலத்தில்  ஆசார்யன் உபதேசித்தருளுகிறார்.  இவ்வர்த்தங்கள் இப்படி நமக்கு கிடைக்கக் காரணமானவர் ஸ்வாமி இராமானுசரே ஆகும்! பரமார்த்தமான இந்த ரஹஸ்யங்களை எம்பெருமானார்க்கு முன்புள்ள ஆசார்யர்கள் ஒராண் வழியாய், அதாவது ஒரு ஆசார்யர் ஒரு சிஷ்யனுக்கு உபதேசிக்க, அதுவும் மிகவும் பரீக்ஷை பண்ணி பின்பே உபதேசித்து வந்தார்கள். எம்பெருமானாரையே 18 தடவை வரச்செய்து, பின்பன்றோ திருக்கோஷ்டியூர் நம்பி உப்தேசித்தருளினார்! ஆனால் எம்பெருமானாரோ ஆசையிருந்தாலே போதும் என அதை மாற்றியருளினார். அதனால் வரம்பறுத்த பெருமானார் என்றே போற்றப்படுகிறார். இதை ஸ்வாமி பிள்ளை லோகாசார்யரே விவரித்தருளுகிறார். இந்த அர்த்தத்தின் மேன்மையைப் பார்த்ததாலே, எம்பெருமானார்க்கு முன்புள்ள ஆசார்யர்கள் வரம்பு வைத்து உபதேஸித்துவந்தார்கள். ஆனால் எம்பெருமானாரோ, ஸம்ஸாரிகளின் துர்க்கதியைப் பார்த்து அந்த வரம்பை அறுத்தருளினார்.

இங்ஙனம் ஸ்வாமி மணவாள மாமுனிகளின் முமுக்ஷுப்படியின் அவதாரிகையைத் தழுவி யதாமதி விண்ணபிக்கப்பட்டது.இந்த ரஹஸ்யத்ரயத்திலுள்ள அர்த்த விஷேசங்களை எல்லாம் அடக்கி, ஸூத்ரங்களாக ஆக்கித் தந்தருளினார், லோகதேசிகனான பிள்ளை லோகாசாரியார். அதற்கு மிகவும் அழகாக, பதம் பதமாகயெடுத்து வ்யாக்யானம் அருளியுள்ளார் விசதவாக் சிகாமணியான மணவாள மாமுனிகள். இந்த க்ரந்தத்தை அவசியம் அனைவரும், ஆசார்யன் திருவடிகளில் காலக்ஷேபமாகக் கேட்டு உய்வு பெறுவோமாக.

மார்கழியில் அவிட்டத்தில் வந்த வள்ளல் வாழியே

மார்கழியில் அவிட்டத்தில் வந்த வள்ளல் வாழியே 

வள்ளல் 

"மார்கழியில் அவிட்டத்தில் வந்த வள்ளல் வாழியே" - இது ஸ்வாமி அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனாரின் வாழித் திருநாமத்தில் பொறித்து வைக்கப் பட்டுள்ள வாசகம் ஆகும். வள்ளல் என்னும் வார்த்தையை பெரிய ஜீயர் தமது உபதேச ரத்தினமாலையில் இவரது திருத்தகப்பனாரை குறித்து பிரயோகப்படுத்தியுள்ளார்.(திருத்தகப்பனாரிடம் உள்ள குணமானது ஸ்வாமியிடமும் உள்ளது என நிர்வாகிக்கவும் குறையில்லை. அம்பரமே, தண்ணீரே, சோறே என்ற பாட்டுக்கு கிருஷ்ணனிடம் இத்தகைய குணங்கள் இருப்பதினாலே வசுதேவரிடம் இது உள்ளதாக வ்யாக்யாநிக்கப்பட்டுள்ளது)  அதற்க்கு வ்யாக்யானமிட்டருளிய பிள்ளைலோகம் ஜீயர் வள்ளல் என்பதற்கு -  ஔதார்யமுடைய என குறித்துள்ளார். ஔதார்யம் என்னும் குணமானது   தம்மிடம் இருக்கும் செல்வத்தை ஒன்றும் ஒளிக்காமல் கருணையுடன் அனைவருக்கும் (பின்புள்ளாரும் அறியும்படி) கொடுப்பது என்பது உலக வழக்கு. இதன் மூலம் இத்தகைய குணமுடையவர்க்கு - செல்வம் மிகுந்திருக்கும் என்பதுவும் , அதை அவர்கள் அனைவருக்கும் கருணையுடன் விநியோகிப்பார்கள் என்பதுவும் தேறி நிற்கும். இப்பொழுது நாம் இந்த வள்ளல் சப்தமானது  ஸ்வாமி அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனாரிடம் குடி கொண்டிருப்பதை சிறிது அனுபவிக்கலாம்.

அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் 

நமது ஆசார்யர்கள் செல்வமாகக் கருதுவது ஞானமும் கைங்கர்யமுமே ஆகும். அதிலும் நமது ஆச்சார்யர்களின் ஞானத்தை பற்றி பேச நமக்கு அருகதை தான் உண்டோ? நமது ஆசார்யஸார்வபௌமர்கள் ஞானத்திலே பரத்வத்தையும்; கருணையினால் அத்தகைய ஞானத்தை பின்புள்ளாரும் அறியும்படி ஏடுபடுத்துவதில் சௌசீல்யத்தையும் காட்டி நிற்பர்கள்.

பரத்வம்

பரத்வம் என்றால் மேன்மை என்று பொருள். மேன்மையான ஞானமானது அருளிச்செயல் ஞானமே ஆகும்.  இது எப்படி பொருந்தும் என்னில் - ஆச்சார்ய ஹ்ருதயம் 16வது சூர்ணிகையில் விஷ்ணு காயத்ரியின் மேன்மையை விளக்கும் பொருட்டு ஸ்வாமி கைக்கொண்டுள்ள ஸ்லோகமும் , அதற்க்கு ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள் அருளிய வியாக்யானமும் சேவிக்கும் கால் நன்கு விளங்கும். இந்த பிரமாணத்தின் மூலம் அனைத்திலும் விஷ்ணு காயத்ரி மேம்பட்டது என்று தேறி நிற்கும். அதிலும் முமுக்ஷுப்படி கொண்டு நோக்குங்கால் விஷ்ணு காயத்ரியில் பிரதம பதமான திருமந்த்ரம் (நாராயணா) மற்ற இரண்டிலும் (வாஸுதேவன், விஷ்ணு)  மேம்பட்டது என்று தேறி நிற்கும். த்வயம் திருமந்த்ரத்திர்க்கு விவரணமாகவும்; சரம ஸ்லோகம் த்வயத்திற்கு விவரணமாகவும் இருக்கிறது என்பது பூர்வர்கள் நிர்வாகம். இதன் மூலம் இம்மூன்றும் மற்றவற்றில் காட்டில் மிகவும் மேம்பட்டது என்பது.

தொட்ட தொட்ட இடம் தோறும் இந்த ரஹஸ்யத்த்ரயம் பொதிந்துள்ள அருளிச் செயலின் மேன்மையை பற்றி சொல்லவும் வேண்டுமோ? அத்தகைய அருளிச் செயல் என்னும் திராவிட வேதத்தை தன் நாவினால் கடைந்தவர் இவ்வாசிரியர் என்பது மிகையன்று. இது இவரது ஆசார்ய ஹ்ருதயம் என்னும் அற்புத கிரந்தம் கொண்டு தெளியலாம்.

ஆசார்ய ஹ்ருதயம்/மாறன் மனம் என்பது நம்மாழ்வாரின் பெருமைகளையும் அவரது திருவாய்மொழியின் ஆழ் பொருள்களையும்; அதற்க்கு ஈட்டில் உள்ள விளக்கங்களையும் உள்ளடக்கியது. இந்த கிரந்தம் அமைந்த நடையானது அதி அற்புதமானது. முழுவதும் அருளிச் செயல் சந்தைகளைக் கொண்டே சூர்ணிகைகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன (மற்ற பிரமாணங்கள் இருந்த போதிலும் அருளிச் செயல் சந்தைகளே அதிகம்). வெறும் சந்திகளுக்கு (வார்த்தை சேர்க்கை) மட்டுமே தமது சொந்த சொற்களை ஸ்வாமி உபயோகப்படுத்தியுள்ளார். இவ்வொப்பற்ற நூலுக்கு அவதாரிகை அருளிய விசதவாக்சிகாமணியாகிய  ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகளின் திருவாக்கினால் இதனை சிறிது அனுபவிப்போம்

"..... மயர்வற மதிநலம் அருளப்பெற்றவர்கள்  பேசின திவ்யசூக்திகளாகையாலே ஆப்ததமமுமாய் அத்யந்தபோக்யமுமாய் இருக்கிற இதுவே தமக்கு அநவரதாபிமதமாகையாலும், முகமறிந்தவன் கோத்த முத்து  பெருவிலையனாமாப்போலே சந்தைகளைத் தாம் சேர்த்த சாதுர்யத்தாலே அருளிச் செயலில் ரஸஞயற்கு இதில் அர்த்தத்திலு காட்டில் சப்தந்தானே மிகவும் இனிதாயிருக்கும் ....."

இப்படி இருக்கும் அழகை சிறிது அனுபவிப்போம்.

சூர்ணிகை#127. இதில் நம்மாழ்வர்க்கும் பரதாழ்வானுக்கும் ஸாம்யம் காட்டும் படியை மட்டும் எடுத்துக் கொள்ளலாம். மூலம் என்ன இருக்கிறது என்றால் -

"....அன்னையென் செய்யிலென் ராஜ்யமும் யானே என்று பெருஞ் செல்வமும் இச்சியாமல் வேண்டிச் சென்று திருவடியே சுமந்து விரைந்து வருமளவும் கண்ணநீர் பங்கமாக நிலம் துழாவிக் குடிக் கிடந்த கையறவும், .... "

இந்த சூர்ணிகையில் ஸ்வாமி தெரிவிக்க விழையும் விஷயம் என்  என்னில் - எப்படி ஸ்ரீ பரதாழ்வான், கைகேயியை சீறி (ராஜ்ஜியம் ஆளச் சொன்னதினால்), ராஜ்யமும் தாமும் பெருமாளுக்கு சேஷம் என்று சொல்லி, அவரிடம் சென்று வேண்டி, பெருமாள் இசையாமல் திருவடி நிலையை கொடுத்தருள, அதை சிரஸாவஹித்து, பெருமாள் திரும்பி வருமளவும் கண்ணீரினால் உண்டான சேற்றிலே நனைந்து,இஷ்வாகு வம்ச மரியாதை மாறாமல் (மூத்தவனே அரசாள வேண்டும்) இருந்தாரோ அதே போன்று ஆழ்வாரும் இருந்தார் - என்பதே. இதை மேற்காட்டிய மூல சூர்ணிகை கொண்டு தெரிவிக்க வேண்டிய அவசியம் ஏன் என்னில் -

அன்னையென் செய்யிலென் - திருவாய்மொழி 5ம் பத்து ஆழ்வார் அன்னையரை நோக்கிக் கூறுவது
ராஜ்யம்  - ராஜ்யஞ சாஹஞ்ச ராமஸ்ய - ஸ்ரீ ராமாயணம் -  
யானே - "யானே நீ என்னுடைமையும் நீயே" - ஆழ்வார் பெருமாளுக்கு சேஷி என்று தெரிவித்தது
பெருஞ் செல்வம் - "கொள்ளென்று கிளர்ந்தெழுந்த பெருஞ் செல்வம்" - ஆழ்வார் செல்வத்தை வெறுத்தது
வேண்டிச் சென்று - "வேங்கட வாணனை வேண்டிச் சென்று" - ஆழ்வார் திருபுளியாழ்வார் அடியிலே இருந்த போதிலும் திருவேங்கடம் சென்று சேவிக்கப் பாரித்தது
திருவடியே சுமந்து - "திருவடியே சுமந்துழலக் கூட்டரிய திருவடிக்கள் கூட்டினை" - ஆழ்வார் அவன் அருளிய திருவடிகளை சிரஸாவஹித்து - பெருமாள் மோக்ஷம் தரும் வரையிலும்
கண்ணநீர்  துழாவிக்  - "கண்ணநீர் கைகளாலிறைக்கும்" "இருநிலம் கைதுழாவிருக்கும்" - ஆழ்வார் பட்ட பாடு
குடிக் கிடந்த -  "குடிக் கிடந்தாக்கம் செய்து" - ஆழ்வார் இந்நிலவுலக்கத்தில் இருக்கும் வரையிலும் ப்ரபன்ன மரியாதை (ஈஸ்வரன் வந்து கைக்கொள்ளும் வரை பொறுமையுடன் இருப்பது) தப்பாமல் இருந்ததையும்

மேற்கூறிய விளக்கத்தினால் ஸ்வாமி தாம் சொல்ல விழைந்ததை அருளிச் செயல் சந்தைகளைக் கொண்டே எப்படி அற்புதமாக விளக்கினார் என்பது தேறியிருக்கும்.(இன்னும் இது காஞ்சி ஸ்வாமி மொழி கொண்டு அனுபவித்தால் பேரின்பம் பயக்கும்). இன்னமும் ஒரு அற்புதமான நடை ஒன்று வெளிப்படும் - சாதாரணமாக மேற்கோள் காட்டும் நடைமுறை எப்படி என்னில்; ஒரு விஷயத்தை சொற்றொடரினால் வெளியிட்டு அதற்க்கு ஆதாரம் இதோ என பின்னால் வெளியுடுவதே ஆகும். உதாரணத்திற்கு "ஸத்யம்  ஸத்யம் புன:  இத்யாதிப்படியே எம்பெருமானாரே ஜெகதாசார்யர் ஆகிறார்" என்னும் வாசகத்தில் எம்பெருமானாரே ஜெகதாசார்யர் என்பது வாக்கியம்; அதற்க்கு பிரமாணம்/மேற்கோள்  ஸத்யம்  ஸத்யம் என்பதாகும்.

ஆனால் ஸ்வாமியின் நடையை ஆசார்ய ஹ்ருதய சூர்ணிகைகளில்  உற்று நோக்கினால், ஆழ்வார் அங்ஙனம் இருந்ததற்கு பிரமாண வசனமான மேற்கோள்களைக் கொண்டே வாக்கியம் அமைத்த சாமர்த்தியம் நம்மால் பேசத் தான் முடியுமா?  (இப்போது மாமுனிகளின் திருவாக்கினை மீண்டும் ஒருமுறை சேவித்தால்; ஸ்வாமி இத்தகைய சாமர்த்தியத்தை, தமது விசதவாக்சிகாமணி என்னும் விருதுக்கேற்ப கொண்டாடுவது விளங்கும்)  அதிலும் ஒரே வாக்யம் ஆழ்வார் படியையும் பரதாழ்வான் நிலையையும் தெரிவிப்பது அதி ஆச்சரியமல்லவா? இத்தகைய அதிமானுஷ க்ருத்யங்கள் இக்க்ரந்தம் தோறும் இருப்பதை கண்டே பெரியோர்கள் இதற்க்கு நிகரான க்ரந்தம் ஸ்ரீவைஷ்ணவ உலகத்தில் "ந பூதோ ந பவிஷ்யதி" என்று கொண்டாடுவர்கள்.

சௌசீல்யம் 

சௌசீல்யமாவது மேன்மையானவன் கீழ் நிற்பவர்களோடு கலந்து பரிமாறுவது - இது ஞானத்தில் எடுத்துக் கொண்டால் பெரியவர்களான ஆசார்யர்கள் நமது மந்த மதிக்கும் அர்த்தமாகும்படி ஏடுபடுத்தி போகும் கல்யாண குணம் என்னலாம். ஸ்வாமி அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார், திருப்பாவை, கண்ணிநுண்சிறுதாம்பு, அமலனாதிபிரான் ஆகிய அருளிச் செயல்களுக்கு வ்யாக்யானம் அருளியுள்ளார். ஸ்வாமி மட்டும் 4000 திவ்ய பிரபந்தங்களுக்கும் வ்யாக்யானம் அருளியிருந்தால் இந்த உலகத்தில் குரு-சிஷ்ய உறவே கெட்டுப்போய் இருக்கும் என்று சம்ப்ரதாயம் வல்ல பெரியோர்கள் பணிப்பர் (ஸ்வாமி அவ்வளவு விரிவாக ஐயம் திரிபு இன்றி வ்யாக்யானிப்பார் என்பது பொருள்). இது அதிசயோக்தி அன்று என்பதை கீழ் அனுபவித்து மகிழலாம்.

திருப்பாவைக்கு பெரிய ஆச்சான் பிள்ளை 3000 படியும், அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் 6000 படியும், திருநாராயணபுரத்து ஆய் 2000 படி மற்றும் 4000 படி வ்யாக்யானங்கள் அருளியுள்ளனர். இவற்றுள் எண்ணிகையில் அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் அருளிய 6000 படியே அதிகமானது என்பது கையிலங்கு நெல்லிக்கனி. இதிலிருந்தே இது எவ்வளவு விரிவானது என்பதை உணரலாம். இன்றைக்கும் மஹான்கள் திருப்பாவை ப்ரவசனம் செய்வது இதன் துணை கொண்டே என்பது பெரியோர்களின் வாக்கு. உதாரணத்திற்கு ஒரு இடம் பார்க்கலாம் 

முதல் பாட்டு - சீர்மல்கும் ஆய்ப்பாடி - 3000 படி 

இவ்வூரில் ஐஸ்வர்யம் வழிந்து போய் வேறோர் ஊருக்கு வெள்ளமிடப்போந்திருக்கை. அதாவது - கிருஷ்ணனுடைய இங்குத்தை நீர்மை  பரமபதத்திலும் சென்று அலை எறியும்படியாய் இருக்கை. வஸ்துவுக்கு குணத்தாலேயிறே உத்கர்ஷம். அங்கு தன்னிற் குறைந்தாரில்லாமையினாலே குணத்துக்கு விஷயமில்லை.; ஆகையாலே, தர்மியை பற்றிக்கிடக்கும் அத்தனை அங்கு; அந்தகாரத்திலே தீபம் போலே பிரகாசிப்பதும் இங்கேயாகையாலே, ஐஸ்வர்யம் பூரணமாய்த்து இங்கேயிறே. த்ரிபாத் விபூதியில் அடங்காத வஸ்து, தன்னை ந்யாம்யமாக்கி வர்த்திக்கிற ஊரிறே. பண்டே கோஸம்ருத்தியுண்டாய் இருக்கச் செய்தே, பிள்ளைகள் கால்நலத்தாலே கறப்பன கடைவனவற்றால் குறைவற்றிருக்கை; நாழிப்பால் நாழிநெய் போருகை என்றுமாம். 

முதல் பாட்டு - சீர்மல்கும் ஆய்ப்பாடி - 6000 படி 

பண்டே  பலகாலும் வெண்ணையாலும் ஸம்ருத்தமாய் இருக்கச் செய்தே, உபய விபூதியுக்தன் பிறந்த ஐஸ்வர்யமுமுண்டிறே பஞ்சலக்ஷம் குடியையுடைத்தாய், அவர்களுக்கு தனமான பசு முதலான சம்பத்தாலே ஸம்ருத்தமாய், அதுதான் பிள்ளைகள் கால்நலத்தாலே ஒன்று இரட்டியாய் "ப்ரீதிரோதமஸஹிஷ்ட ஸா புரீ" என்னும்படியிறே சம்பத்து மிகுந்திருக்கும்படி (சீர்மல்கும் ஆய்ப்பாடி) இங்குத்தை ஐஸ்வர்யத்தினுடைய வாய்கால் காணும் நித்யவிபூதியில் ஐஸ்வர்யம்; குணாதிக்யத்தாலிறே வஸ்துவுக்கு ஏற்றம்; அது உள்ளது இங்கேயிறே. தர்மி அதுவாகையாலே மேன்மையும் இங்கே உண்டு. நீர்மை தன்னேற்றமாம். அங்கு தான் கும்பீடு கொண்டிருக்கும்; இங்கு தான் கும்பிடும் இடமிறே. "தொழுகையும் இவை கண்ட அசோதை" என்னகடவதிறே. இது காண்கைகாகவிறே வைதிக புத்ரர்கள்  வ்யாஜ்யத்தால் நாய்ச்சிமார் அழைத்துக் கண்டது. இவ்விடத்திலே ஐஸ்வர்யம் அதிலும் விஞ்சியிருக்கும் என்னுமிடம் - கண்ணாலே காணலாகிறதே. மனுஷ்யத்வே பரத்வமிறே இங்கு.

இதன் மூலம் ஸ்வாமி அருளிய வ்யாக்யானம் விரிவாகவும், அனைத்தையும் உள்ளடக்கியதாய் இருப்பதைக் காணலாம். இது ஒரு சிறு திவலையே. ஸ்வாமியின் வ்யாக்யானத்தில் ஆழ்ந்து அனுபவித்தால் இது போன்று எங்கும் பரந்து இருப்பதைக் காணலாம்.

ஆர்யஸ் சௌம்யவரஸ் சடாரிகலிஜித்பட்டேச முக்யாத்மநாம் 

பக்தாநாம் விமலோக்திமௌக்திகமணீநாதாய சக்ரே ப்ருசம் 

க்ருத்வா ஸாதுரஹஸ்யத்ரயாரத்தமகிலம் கூடம் விபச்சித்ரம் 

லோகார்யவரஜஸ் ஸுசிஷ கவரச் சூடாமணி சோபதே ||

[பிள்ளையுலகாசிரியரின் திருதம்பியராய், ஸத்சம்ப்ரதாயாத்தங்களை நன்றாக சிக்ஷித்து அருளி செய்பவராய் அனைவராலும் தலையில் மணி போலே தரிக்கத்தக்கவரான அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் நம்மாழ்வார், திருமங்கை ஆழ்வார், பெரியாழ்வார், முதலான ஆழ்வார்களின் குற்றமற்ற வாக்குகளாகிற முத்து, மாணிக்கங்களை கொண்டு ரஹச்யத்த்ரயத்தின் ஆழ் பொருள்களையெல்லாம் பூர்வர்களின் திருவுள்ளத்திற்கு இசைய விளக்கி மிகவும் விளக்கமுறுகிறார் - அத்தகயவரை  அடிபணிகிறேன் ]

மன்னுபதின்மர் மறைப்பொருளில் மாறன்சீர் 

துன்னு மதுரகவி சொற்பொருளு மன்னநடை 

திங்கண்முகவல்லியுரை செம்போருளுந் தென்முடும்பை 

எங்கண் மணவாளர்க்கிறை 

piLai lokAchAryAr vaibhavam 

translation of yatheendra pravana prabhAvam

lokAcharyAyaguravae krishnapAthasyasoonavae

samsArabogi santhashta jeevajeevAthavae nama:

(I humbly bow to sri piLai lokAcharya, who is son of vadaku thiruveethi piLai, who is medicine for jeevAs who has been bitten by snake called samsArA)

piLai lokAchAryA - periya kovil

dravidAmnAya hrudhayam guruparvakramAkatham

ramyajAmAthrudevena darshitham krishnasoonunA

(a granthA named Acharya hrudhyam which is acharyA’s parambara kramam was done by sri azhagiya manavAla perumAl nayanAr, who is the son of krishnar alias vadakku thiruveethi piLai)

Thiru avathAram

One day Nampillai was there in his graham in madhyAniha kAlam after finishing kAlakshebham. During that time, ammi, thiruthAyAr of vadakku thiruveethi pillai came and prostrated before nampillai. Nampillai asked about gruhayogakshemam of ammi. Ammi replied that after you have done marriage for your sishya, we left them for sahasayanakalyAnam. Then He came out with lot of sweats, crying that there is a snake inside the room. Nampillai on hearing this with smile asked her again, “what needs to be done?” she replied that she needs a son for vamsa vrudhi & fell at the lotus feet of nampillai. The nampillai asked her to bring her daughter-in-law and blessed her to have a son like nampillai himself. Then He summoned vadakku thiruveedhi pillai and ordered him that “for acharyan’s order and for logamariyAdhai, get a son for your vamsam”.

Then after 12 months has been passed by, a son was born on aippasi thiruvonam. Vadakku thiruveethi pillai named Him as “lokAcharyAr piLai”, to show his faith towards nampillai and went before Lord RenganAthA on apthapoorthi day. NamperumAl was very much pleased and offered theertham, sri sadakopan, sandhanam, sukandham, thirumAlai. Then through archakAs gave arulipAdu to nampillai as “you have blessed a son like yourself. Now, bless another one like us”. Nampillai was very much pleased and blessed as Sri RenganAtha has ordered. This is Sri Azhagiya manavAla perumAl nayanAr’s thriuavathAram.

Swami piLai lokAchAryA in Srivilliputhur

piLai lokAchArya is considered to be the avatAra of Lord kachi devaperumAl himself. This is explained in Annex - I

piLai lokAchAryAr vaibhavam

piLai lokAchAryAr’ thiruavadhAram is equivalent to nammAzhwar’s thiruavadhAram and He is considered as avadhAra vishesham due to nampillai’s grace. His holy brother azhagiya manavAla perumAl nAyanAr, grew upon the grace of piLai lokAchAryAr. Both of them grew like perumAl and ilaya perumAl as bAlyath prapruthi susnikthar & nambi mootha pirAn and Krishnan.

thambiyudan dAsarathyAnAnum sangavanna

nambiyudan pinandanthu vanthAnum – pongupunal

ongumudumbai ulagAriyanum aran

thAngu manavAlanume than

Among these two, piLai lokAchAryAr did the following granthams owing to his grace; so that women and people without inner sAstric knowledge can also study and understand sampradAya arthA visheshams.

1.       thanipravanam
2.       thanidwayam
3.       thanicharamam
4.       paranthapadi
5.       sriya:pathipadi
6.       yAthruchikappadi
7.       mumukshupadi
8.       samsAra sAmrajyam
9.       sAra sangraham
10.   tatvatrayam
11.   tatvasekaram
12.   prapana parithrAnam
13.   premeyasekaram
14.   archirAdhi
15.   arthapanchakam
16.   navavidha sambandham
17.   navarathnamAlai
18.   sri vachana booshanam
19.   and many so ragasya granthAs.

piLai lokAchAryA - Melkote

During such times, following parama sAdhvikAs, became sishyAs of sri piLailokAcharya

1.    koorakulothamadAsar nAyan
2.        manarpAkathu nambi
3.        azhagiya manavAla perumAl pillai (koli kAvala dAsa)
4.        koturil annar
5.        thirumalaiAzhwAr
6.        vilAncholai pillai
7.        thiruputkuzhi jeeyar
8.       thirukanakudi pillai
9.        thirumalaiAzhwar thiruththAyar, and other such ammayArs

On doing so they developed, sath sambhandham and they did nithya kanikaryam as per “ozhivil kAlamellAm”.

serArunthiruvathiyurar thaNil nirum sirantha manpAkaththu nambiyArai

yerArukanavilupadesaththAl muneduththAruliyezhilarangaththae poyiru neer

serAmalukithamangae solonthoya ulagAriynpAl sernthathanpin avarukku

nerAgakanavilAngavarupadesaththAl munnam viriththakalai vachanabooshana mAnithiyae!

Then nayanAr did “vAkbooshanam vakulabooshana sAstra sAram” Acharya hrudhayam which is sri vachanabooshana sthAbanArtham. He gave the same to petrAr, who is celebrated as thothavaththi thooi marayor. Thus, sri piLailokAcharyA and azhagiya manavAla perumAl nayanAr gave us sri vachana booshanam and acharya hrudham as thathparyams of eedu 30000 padi! Because of this only, our acharyas render both thaniyans during eedu thaniyan. Then he gave acharya hrudhaya to thirunArayanpruathu Ayee.

Some people envying piLailokAcharya’s glory and sri vachana booshanam went to namperumAl and told him that “piLai lokAcharya has done wrong to our darshanam by writing sri vachana booshanam”. namperumAl on hearing this asked piLailokAcharya to be taken before him. piLailokAcharya was bathing during that time and because of the same azhagiya manavAla perumAl nayanAr appeared before namperumAl. namperumAl asked Him the same question through archakAs and azhagiya manavAla perumAl nayanAr established sri vachana booshana through his grantham acharya hrudhayam. perumAl listened to this granthAm as if he listened thirumAlai from thondaradipodi Azhwar and became much blissful on hearing this. He immediately ordered people who envied to move out of the place and gave bramharatham to azhagiya manavAla perumAl nayanAr. piLailokAcharya on hearing this was much joyful and hugged His holy brother as “valarththanAl payan petren”.

Note from (Sri V.V.R Swamy)author: Sri manavAla mAmunigal has said that sri vachana booshana divya sAstram was done based on niyamam of sri namperumAl. Hence this idhiyam seems doubtful. Better to get cleared thorugh Acharya

Azhagiya mavavAla perumAl nayanAr did vyAkyanas for some prabandhams including thirupAvai. Owing to this only, Jeeyar has stated as “thancheerAl vayakuruvin thambi mannu manavAlamuni seyumavai thAmum sila”.

Then after some time, azhagiya manavAla perumAl nayanAr ascended to paramapadham. piLai unable to bear separation of bhagavatha took His thirumudi in his thirumadi and rendered the following in utmost sorrow.

mAmudumbai mannumanavAla vannalodu

semamudan vaikunthamsenrakkAl – mAmenru

thoturaitha solluyanthuanthanninAzh porulum

yetezhuththum inguraipArAr?

Then piLai performed charama kainkaryam and thiruadhyayanam for azhagiya manavAla perumAl nayanAr.

NamperumAl leaving Periya kovil

The time during which piLailokAcharya was enhancing the richness of charama pramAna prameya pramAthru (Arulicheyal, Archai, Acharya) and was prAna boothar of namperumAl, srirangam was under invasion from thurushkAs and was not fit for dwelling of namperumAl along with nAchimArs. piLailokAcharya then created a stonewall in front of periyaperumAl and placed a small vigrahA in front of the wall. namperumAl left srirangam like “sutramelAm pinthodara tholkAnamadainthu” “thambiyodum thAmoruvartham thunaivikAthal thunaiyAga”. piLai followed namperumAl to perform all kinds of kainkaryams like ilaya perumAl who followed sri rAmA “vAlum villum kondu” doing mangalAsAsanam as per “uruvArkaranchangu sumanthingum modoru pAdzhalvAnoradiyAn”.

Loga desikan - thirukacchi

perumAl went inside deep forests that is full of “silai kai vedar” like “pravishyathu mahAranyam rAmo rAjeevalochana” and “vanamsapArya: pravivesa rAgavassalakshmanasoorya ivApramandalam” (rAmapirAn along with seethA and lakshmana went inside forest like sun going inside clouds). There some of the theives threatening to take all the ornaments of namperumAl. Hearing this, piLai lokAcharya came forward and corrected them. On seeing this some of them came forward and fell in the lotus feet of piLai lokAcharyA.

Kalamigupanchamudan kallarpatriva kaththiruvarkAriyappae roruvar vanthu

Palamarinthu pathampanithu pachaikattapAngudanae vAnkinAppol vAngi neengi

Nalamiguntha dhanmithanai nambinomel namperumAlumparudan nayanthu vAzhum

Ilagumigu perunchelvamilaiyenru yermudumbai ulakAriyanu muraiseithAnae!

ulagAriyan ascending to thriunAdu

Then they travelled upto jyothiskudi village with namperumAl. There piLai lokAcharyA got thirunovu in His thirumeni. Seeing all these,  His dear sishyas asked Him what is thanjam for them now? There sri piLai lokAcharya blessed thirumalaiAzhwAr, who was handling rAjya kAryams in Madurai, to become the front runner of this darsanam. Then he ordered

• koorakulothama dAsar to give ragasyAs and sampradAya arthams to thirumalaiAzhwar
• thirukkanankudi piLai and thiruputkuzhi Jeeyar to give the inner meanings of thiruvAimozhi
• nAlor piLai to give 3000 vyAkyanA
• vilAncholai piLai to give sapthA kAthai and other artha visheshAs
• vilAncholai piLai to do nithya vAsA at thiruananthapuram

Then piLai lokAcharya thought of ascending to paramapadham medidated on piLai’s thiruvadi and ascended to thirunAdu on jyesta suththa dwAthasi. All sishyas there were filled with utter sorrow and was unable to move for some time. Then they did charama kainkaryam with perumAl’s thiruparivattam, thirumAlai and celebrated thiruadhyayanam.  piLai lokAcharya’s thirunakshatram is aippasi thiruvonam

vAzhi ulakAsiriyan vAzhi avan mannu kulam

vAzhi mudumbai yennum mAnagaram – vAzhi

manam soozhntha perinbamalgu miga nAllAr

inam soozhnthirukkum iruppu

manavAlan mAran manamuraithAn vAzhi

manavAlanmannukulamvAzhi – manavAlan

vAzhimudumbai vAzhivadaveethithAn

vAzhiyavan urai seitha nool

vAneem punyasudhApakAm sadajithsvairam vikAhyAthrAth

AneeyAmrutha mathrachakrathukupau lokopakArAthmkau

yao vAkbooshana desikendrahruthayApikyao prabanthAvimau

the vanthe bhuvanAryasundaravarao krishnAthmajao desikau

[I humbly bow to two Achayras piLai lokAcharya and azhagiya manavAla perumAl nayanAr, who are the sons of vadakku thiruveethi piLai, who helped people by authoring two prabandhams sri vachana booshanam and Acharya hrudhyam which was done by immersing in the amudhapravAham called thriuvAimozhi done by nammAzhwAr and taking the amrutha from the same]

piLai lokAchAryA along with manavAla mAmunigal - Sri perumbudhur

Annex – I piLai lokAcharyA’s avathAra ragasyam

piLai lokAcharyA is considered to be the avathAra of Lord kachi devaperumAl Himself. This can be inferred from the following idhiyams.

Sri manavAla mAmunigal in sri vachana booshanam vyAkyAna avathArigai

Out of His nirheduga krubhai, perarulAla perumAl blessed some ragasya artha visheshAs to marpAkathu nambi. Then he ordered marpAkathu nambi to reside in between two rivers and Lord will bless more of these arthAs there. marpAkathu nambi came to srirengam and in ekAntham was thinking about these arthAs blessed by deva perumAl. There sri piLai lokAchArya came with close mudhalis and started blessing ragasya arthAs to them. manarpAkathu nambi was surprised to see that these were the arthAs that were blessed by perarulAla perumAl and fell at the lotus feet of sri piLai lokAchArya. He enquired sri piLai lokAchAryA as “avaro neer?”. piLai then responded as “Avathu yethu”.

mudumbai annal - thiruvaliKeni

ThiruvAimozhi piLai getting eedu in deva perumAl sannidhi

thriuvAimozhi piLai wishing to hear arthA visheshAs of thiruvAimozhi from thiruputkuzhi jeeyar, went to thiruputkuzhi. But He was shaken to hear that thiruputkuzhi jeeyar has ascended to thirunAdu when he went there. Then the achArya purushAs, koil parikarams invited thiruvAimozhi piLai to do mangalAsAsanam to deva perumAl and deva perumAl offered him theertham, sri sadakopan, sAthupadi, thiruthuzhAi, thirumAlai. During that time nAlur piLai and nAlurAchAn piLai came there to do mangalAsAsanam to deva perumAl. Hearing about thiruvAimozhi piLai vaibhavam, they were standing behind in the goshti. archakA while offering sri sadakopan, offered very well to nAlur piLai and then immediately placed sri sadakopan at the lotus feet of deva perumAl. Then he took the hands of thiruVaimozhi piLai and went straight to nAlur piLai, invoked him as “arulAlar thiruvadi unriyavarae!” and ordered him as “I ordered in jyothishkudi to thiruputkuzhi jeeyar to offer 3000 vyAkyAna and thiruvAimozhi vyAkyAna. He has arrived here. Since thiruputkuzhi jeeyar is not here, you offer him eedu vyAkyAna!”

Source: YAtheendra pravana prabhAvam, thriumalaiAzhwAr vaibhavam

Annex – II Yatheendra Pravana PrabhAvam

Yatheendra Pravana Prabhavam is authored by Sri Pillai Lokam Jeeyar. It is considered to be the continuation of 6000 padi Guru Parambara prabhavam, which talks volumes about our poorvAchAryAs and their greatness. It is the only oldest grantha that provides the complete and authentic information regarding Srirengam’s state while invasion took place and the vaibhavams of the acharya’s after nampillai, especially manavAla mAmunigal.

Maamunigalin DivyaSookthi Gaambeeryaanubhavam

Sri:

Srimathae Ramanujaya namaha

Srimath VaraVaramunayae namaha

English Translation of 

Maamunigalin DivyaSookthi Gaambeeryaanubhavam

Preface to SriVaraVaramuni Grantha Mala

Done by 

Ubhaya Vedantha Maha Vidwan Kanchi Sri Prathivaathi Bayankaram 

ANNANGARACHARYA SWAMI

Sri Emberumaanaar while concluding Sri Vaikunta Gadhya, says "amrutha saagaraanthar nimakna sarvayavas sukamaaseetha". The meaning of this verse being the entire body being immersed in ocean full of amutham. This made me think whether this is possible in this world that is full of agjnana. But I got this feeling while finishing and publishing Srimath varavaramuni grantha maala first samputam and I have become truly "amruthasaagaraanthar nimakna sarvayavan". 

Like azhwar said as "ariyaak kaalathullae adimaikan anbu seivithu", I was able to enjoy Manavaala Maamuni's ocean of Divya Sookthis from earlier ages itself. Adiyen's father taught me Sri VaraVaramuni Sathakam composed by our Koodasthar during my younger ages. When adiyen thinks of  Sri Sookthis like  "Surahaaraasareekaranachana yathsookthi laharikariyastham sthothum prabhavathi na vachaspathirapi" "thrakshamathishipathi ninthathi maharanthathaaram sudharasa jareem adharikarodhi" from those granthas, adiyen was thinking inside when adiyen will be able to enjoy such Sri Sookthis of Sri Manavaala Maamuni. Starting from the time when adiyen started to enjoy such Sri Sookthis till now, adiyen only can say "ullumthorum thithikkum" . Since adiyen has already rendered lots of editions denoting the madhuryam and ghaambeeram of Sri Manavaala Maamuni's Sri Sookthis, adiyen will only provide the sara of them here. 

While composing Thaniyan for Maamuni's Thiruvaaimozhi Nootrandhadhi it has been composed as, "Allum Pagalum anupavippar thangalukku sollum porulum thoguthuraithaan nalla manavaala maamunivan". Such thaniyan has never been composed for any other Sri Vaishnava Grantha. This makes us think that does anybody exists who thinks of SriSookthis always (allum Pagalum)? The maximum extent that any person who can enjoy will be 4 or 5 hours together. But adiyen had the bhagyam of enjoying these Sri Sookthis for the past 108 days while adiyen was completely immersed in this kainkaryam of publishing Sri VaraVaramuni Granthamaala. Having immersed in this ocean with much bliss, adiyen wish to put forth few words.

Sri Bhagavad Bhasyakaarar did Sri Bhasya, Vedanta Deepa and Vedanta Saaram as Vyakyanams. But none of them are comparable with the Vyakyanam done for Sri Bhagavad Geetha. Swami has ensured in this vyakyana that no single artham is left out and no extras are added. Albeit, Pillan, Nanjeer, Periya Aachan Pillai, Thellar Vadakkuth Thiruveethi Pillai, (Vadhi Kesari) Manavaala Yogi has rendered vyakyanas in Mani Pravaala style, none of their works command the style of the vyakyanas done by Sri Manavaala Maamuni for Rahasya Granthas that are bound to explain the deep, inner meanings of sastras. Out of blue, if we take a Pankthi from any of the vyakyanas done by Sri Maamunigal, it will be like "Thennum paalum kannalum amudhum oththae" and wont be like just another lines. The style with which Sri Maamuni does avatharikai for Soothrams will be very much beautiful. The vyakyanas bear the clarifications for the doubts that arise for normal people while going through the moolam as well as the clarifications with akshebha & samaadhanas that won't even get into the minds of Mahamedhaavis. It has quotes from all the Smruthi, Ithihaasa, Purana, Sri Bhasya, Sruthaprakasika, as well as even from saankyabowthayadhavaprakaasa's books, samhitaas like Viswakshena Samhita, Ahir Bhuthnya Samhita, Lakshmi Tantram etc. 

This will certainly make one wonder how much Gnana does this Acharya Saarva Bowmar possesed! Even in this age, where we have so much luxury in the name of printing machines, availability of Sri Gosas remains a problem for lot of us. This makes one wonder how did He acquired all such Sastras! Adiyen has attached the list of Sanskrit Pramanas that Swami has handled in the four Rahasya Grantha Vyakyanas as an appendix. Following is the break up of the number of Pramanas Swami has handled.

Grantha	Number of Sanskrit Pramanas
Mumukshupadi	189
Sri Vachana Booshana	542
Tatvatraya	492
Acharya Hrudhaya	555
Total	1778

For time being, I have made only the list as an appendix. Soon three more works should be taken with respect to these pramanas

1. Completely listing the entire Pramana Vachanas
2. Explaining the inner meaning
3. Listing from where these Pramana statements has been taken.

Adiyen wish to show one of the beautiful styles being adopted by Sri Manavaala Maamuni in his rahasya vyakyanaas. When Maamunigal finds that the inner meanings that He is about to show is present in Poorvaacharya's works, He never forgets to list the places and by which Acharya this is mentioned. Such kind of style will be rare to find among other acharyas. The number of places where they show acharya's SriSookthis as quotes will be very less. But the meaning they render will be of the Poorvaacharya's SriSookthis. This does not mean to negate any of their glories. This has to be taken as their style. Sometimes there are places which does not show the Acharya name as well as the Acharya's work's name like "Kechit yevamaahu: aparae yevamaahu:". But this style will never be followed by Maamunigal. Maamunigal has this unique style to record that "Such Acharya has mentioned this artha in such grantha in this way" and also will record that Sri Sookthi in that place itself. This is one of the special aspects of Maamuni's granthas. Swami's Vazhi Thirunaamam includes "Poi iladha manavaala maamuni pundhi vaazhi" only to celebrate this unique attribute possessed by Swami. Following contains the list of Acharyas whose names has been used by Maamunigal in His vyakyanas.

1. Alavandhar
2. Periya Nambi
3. Thirukoshtiyur Nambi
4. Emberumaanar
5. Embar
6. Vangipurathu Nambi
7. Koorathazhwan
8. Thiruvarangathamudanar
9. Uyyakondar (who lived during Swami Emberumaanar's time)
10. Thirukannamangai aandan
11. Bhattar
12. Sri Senathipathi Jeeyar
13. Kidambi Perumaal
14. Mudhaliyaandan
15. Pillai Thirunarayoor Arayar
16. Vaduga Nambi
17. Yengal Azhwan
18. Nanjeeyar
19. Nampillai
20. Nadaathoorammal
21. Srudaprakaasika Bhattar
22. Vadakku Thiruveethi Pillai
23. Periya Aachaan Pillai
24. Aachaan Pillai
25. Naduvil Thiruveethi Bhattar
26. Azhagiya Manavaala Perumal Nayanaar
27. VedaanthaVaasiriyar
28. Villipuththoor Pagavar
29. Vedaachaarya Bhattar
30. Vadhikesari Jeeyar

To summarize, acharya's Alavandhar, Emberumaanar, Koorathazhwan, Amudhanar, Bhattar, YengalAzhwan, Nanjeeyar, Nampillai, Nadaathoorammal,Srudaprakaasika Bhattar, Vadakku Thiruveethi Pillai, Periya Aachaan Pillai, Aachaan Pillai, Naduvil Thiruveethi Bhattar, Azhagiya Manavaala Perumal Nayanaar, VedaanthaVaasiriyar, Vadhikesari Jeeyar - their Sri Sookthis finds a total of 123 appearances in Swami's Vyakyanas. Further to this on 9 more places, only names of these Acharyas have been mentioned. On 3 more places, only Sri Sookthis have been mentioned.

In Sri Vachana Booshana vyakyanam for 457th Soothram, Swami has mentioned "Nalla Puthalvar idhyaathiyaalae ArulaalaPerumal Emberumaanar arulicheithaar". Further for vyakyana of 449th Soothram of Sri Vachana Booshanam, Swami has taken GnanaSaara Paasuram without mentioning Acharya's name as well as Grantha's name "amputhathai paarthiruppanatru yenrum Sollakadavathirae".

Similar to the list of Sanskrit Pramanas, Sri Maamunigal has put forth 2329 instances of Dravida Veda pramana vachanas in his four rahasya grantha vyakyanams

Grantha	Number of Dravida Veda Pramanas
Mumukshupadi	108
Sri Vachana Booshana	276
Tatvatraya	42
Acharya Hrudhaya	1903
Total	2329

Whenever Swami has shown the Aruli cheyal santhai as pramanas, Swami will not stop by just quoting the santhai alone. Instead He will make sure that the meaning of the quoted Aruli cheyal Santhai is also shown in the vyakyana. Had Swami not done this, there would not have been any usage of showing such Aruli Cheyal Santhais! It would have been more difficult, searching for the meanings of the Aruli cheyal Santhais being quoted, during kalakshebhams! Such was Swamy's mercy. Even if we leave places where the meanings are  easily derived from Aruli Cheyal Santhais, out of 100, Swami would have done vyakyana for 90 instances. This can be found abundant in Acharya Hrudhaya Vyakyana.

There is a great arthavishesha in this. Swami had made practice to always write from Poorvacharya vyakyana Pankthis whenever Swami mentions about inner meanings and has avoided using own words. Nanool proclaims that "munor mozhi porulaeyanri avar mozhiyum ponnae pol potruvam". Apart from that Swami Himself has stated as "Munnor mozhintha murai thappamal kettu pinornthu thaam adhanai pesathae ". There are special attributes even beyond this!

There are times when Rahasya Karthas, Sri Pillai Logacharya and His Holy Brother, take meanings apart from what has been said in vyakyanas. On such instances, Maamunigal has done vyakyanam as "Ingu poorvacharya vyakyanam  inganarikae irunthaalum Paramaptharaana ivar ippadi arulicheikayaalae". There are 9 such instances. We shall now see two of them.

1. In Tatvatraya, soornikai 180, Sri PillaiLokacharya explains that Emberuman creates (does srushti) as savigrahan. For this,  Sri PillaiLokacharya has taken "munneer galam padaitha yem mukil vannanae" from Sri Thiruvaimozhi. There Maamuni's vyakyana pankthis are "mukilvannan yenkira idhu avuthaarya guna paramaaga vyakyathaakkal palarum vyakyanam panninarkalae yaagilum, vigrahamaaga ivar arulicheigayalae inganum oru yojanai undu yenru kolla vendum. onrukku pala yojanai undaayirae iruppadhu"
2. In Sri Vachana Booshana, Soornikai 399,  Sri PillaiLokacharya has explained "Ethir soolal pukku" (Thiruvaimozhi) as vyapthi. Here  Maamuni's vyakyana pankthis are " Ethir soolal pukku yenkirathu avathaaraparamaaga matrumullaralae vykyaathamaayitrakilum ippodhivar ivvidathil vyapthi paramaaga arulichekiraar. anega yojanaikal undaiyirae irupathu."

Now, we shall see one in Acharya Hrudhayam

1. In vyakyana of Soornikai 50 "Pannar Padal Panpurai isai kol vedham pole", Sri Manavaal Maamunigal has mentioned " vyakyanangalil 'panpudai vedam' yenrozhiya 'panpurai vedam' yenra paadamum; 'isaikol vedam' yenkiraidhukku saama veda parathvamum kandathillaiyaakilum apthathamaraana ivar ippadi arulicheikayaalae ippadiyum kolla venum".

All these add to that fact whatever Maamunigal has told in Arthi Prabandham "munnavaram nankuravar mozhigal ullap petrom muzhudhum namakkavai pozhudhu pokkaaga petrom" .

Even above all these, we can boldly claim that Sri Manavaala Maamunigal is the only acharya who had immense and deep knowledge in the entire sastras. One can read sastras and carry awards like "chathusadhanatharaparaavaarapaareena:". But we can find only in Manavala Maamuni's vyakyanas that carries deep knowledge and debate on all the pathas irrespective of their usage (chirumai or perumai). This is done in line with "azhiyul pukku mugarnthu" and not like "apthir lankitha yeva". Albeit we can see 100s of places for this, we shall see one such instance.

In Sri Bhasya, Swami Emberumaanar has rendered sri Sookthis "jagatha saakakae leelaiva kevala prayojanam" & " parasya brahmana leelaiva prayojanam" against the moola sootra "Logavathathu Leela kaivalyam". Based on this Sri Pillai Logacharya made a soornikai in Tatvatrayam "srushtikku prayojanam kevala leelai". No vidwans will have even a slight doubtness with respect to these soornikais. But the way Sri Manavaala Maamuni does a research here in Tatvatraya soornikai needs to be taken note by pandits and vidwans. The way He has questioned keeping Brahma sootra in mind that; srusti itself is Leela roopam and it should not have leela as prayojanam needs a special mention. This needs to be done by people who are born like "saram thu saaravatham jaaneethae nitharaama"! Like this in all the places there will be only Sastratha nirmanams and Sastratha sarchais! While speaking about SriVaraVaramuneenthra divya Sri Sookthi suthanidhi, mahaprajars and adiyen bear no difference as "ko majjathoranukulasalayor vishesha".

Swami has shown "yojana bhethams" in more or less 60 soornikai's vyakyanams by starting with "Athava" or "anrikkae". These differences between the first interpretation and second interpretation can be understood only when one hears this from an Acharya through Kalakshebha.

What else? These vyakyana granthas are said to be done in 'Dravida bhasa'; but since this contains sakala sastratha saara nidhi; Asthigaas should come forward to place these granthas  in Kovil azhwars along with Archa Emberuman and should be worshipped daily!